Bir gelecekbilimcinin en büyük paranoyası, kestirimlerinin tümüyle
gerçekleşmesidir. Böyle bir durum gerçekleştiğinde, nerede hata yaptığını
düşünür. Bu, tersine-negatif diyalektik gibi, tersine-negatif negasyondur.
Negasyondur, çünkü bir potansiyel asla tam olarak aktuele dönüşmez.
Potansiyel, aslında bir gelecekbilim denklemidir, aktuel ise gerçekleşmiş bir
olgudur.
Tersinedir, çünkü gerçekleşebilir ama biri genelde gerçekleşebilir ama
potansiyellerin / denklemlerin bir diğeri terslik edip aktuel olarak,
diğerlerini gerçekleşme açısından negasyona uğratır ki aslında
gerçekleşmeyenler, aslında tam olarak negasyonlanmaz / imkansızlanmaz, çünkü
gerçekleşmemiş bir potansiyel, kültürde çoğunluk saklı olarak sürer ve
gelecekte oluşacak diğer bazı aktuelleri, kendi gerçekleşmeden sonuçsaması /
etkilemesi mümkündür.
Negatiftir, çünkü Adorno’nun tersine negatifinde olduğu gibi, birbirine
antitez durumundaki / olan tezler /denklemler bile birbirini sonuçsayabilir ve
tez ve antitez birbirine yaklaşarak, karşılaşarak, çatışarak, sentezlenerek
bunu yaratmak yerine, tez ve antitez olarak kalarak etkileşirlerse, daha (o
andaki koyulu ölçetlere göre) uygun / işlevsel aktueller / olgular yaratabilirler.
(1 Eylül 2012)
