Projenin
gerçekleşmemesi için neden yok.
Daha
önceki uzay istasyonlarından epeyi uzağa, 1 milyon kilometre öteye kurulacağı
için, kurulma maliyeti diğerlerinden daha yüksek olacaktır. Ancak,
diğerlerindeki başarı ve başarısızlıklar, epeyi bir veri tabanı elde var demek.
Finans
işine gelince:
Gönüllü
ve çoklu katılım planı var. Wikipedia ve Transhumanism projelerinden
gözlediğimiz 3 gerçek var:
Bir: İnsanlar
1 kerede 100 verebilirler ama 10 parçada ve uzun dönemde 10’ar vermeyi
yürütemezler.
İki:
100’den büyük finansman parçaları gerekince, birey olsun, şirket olsun,
müdahaleler devreye girecektir. Asgardia onlarca özel şirket uzay projesinden
yalnızca biri. Onu kösteklemek veya diğerini kösteklemek için onu öne çıkaran
destek gibi Bizans-insan oyunları yüzyıllarca daha sürecektir.
Üç:
Kurucu babasının bir görevlisi olduğu BM gibi resim kurumlar, er veya geç böyle
bir özel projenin ayağına dolanır. Sonuçta BM, 5 ülke için var ve Asgardia
bunun antitezi. Ashurbeyli, ya Asgardia’yı bırakacak, ya da BM’yi yani. (BM,
kafa naklini yasaklayarak, ölümsüzlüğü yasaklayan bir kurum şu an, 10 yıldır.)
UİS’nun
kuruluşu sırasındaki başarısızlıkları, tarihsel sorunları (1990 global olayları
ve 2003 mekik düşüşü), bunların projeyi geciktirme yönündeki etkilerini izledikçe,
en az 25yıllık bir proje olacak Asgardia’nın aynı sorunları yaşayacağını
düşünüyoruz. Çünkü 2017-2042 arası, en az 2 makro-global sorun demek:
Muhtemelen gıda ve ekonomik. O sırada epeyi ülke haritadan silinecek, yenileri
kurulacak, projeyi destekleyen insanların yaşamları yörüngesinden kayacak.
Dolayısıyla
Asgardia, hem bir ilk olarak, hem de tarihin oldukça ekstrem bir dönemine denk
geldiği için,en azından başarısızlık verileri bile çok önemli. SSCB çökerken,
uzay projelerine ne olduğunu biliyoruz. Asgardia ile ise, Dünya-tarih çökerken
uzay projelerine ne olduğunu öğreneceğiz.
Asgardia
başarısızlığa mahkum yani.
Olsun:
Beckett
hesabı, yine deneyeceğiz, yine yenileceğiz ama bu kez daha güzel, daha iyi,
daha doğru yenileceğiz.
(17 Ekim 2016)
