Sosyaliste Gel Sosyaliste

Avrupa Parlamentosu (AP) Sosyalist Grup Başkanı Hannes Swoboda döktürdü:

“AB Haber sitesine konuşan Swoboda, Brüksel’deki Esad kriziyle ilgili, ‘Erdoğan, Suriye halkına yönelik savaş ve teröre devam eden Esad'la kıyaslanamaz. AP Sosyalist Grubu Esad’ın Suriye politikasına karşıdır. Ve bir an önce yönetimi bırakmasını istiyoruz. Sivilleri katleden bir diktatörün Erdoğan ile kıyaslanması bizim savunduğumuz ilkelere terstir’ dedi.”

http://www.hurriyet.com.tr/planet/23296407.asp

Öncelikle anımsatalım:

Esed familyası kaç yıldır Suriye’nin başında?

50 küsur yıldır.

Peki, önce, bu konu sosyalistlerin aklına neden daha önce hiç gelmedi?

Sonra, Esed’in partisi Baas, sosyalist bir parti sayılmadı mı sosyalistlerce?

Evet.

Vurgulayalım:

Sosyalistlik, sağ-sol dengesine varmış AB seçmenlerinin, arada bir komünistler veya merkez partiler arasından sıyrılmak için verdikleri marjinaller oylarda saklı değildir. Öylecene, gayet sosyalist sosyalist ortada durur. Görüneni de kimse görmez tabii ki.

Sosyalistlik, politik statüko açısından, şimdiki durumuyla reel sosyalistler ve reel komünistler arasında yer alır. Neo- veya ex-liberalizmin karşısında...

O nedenle, liberal sosyalist olmaz. Olursa, bizim muhafazakar-liberal gibi çakma olur.

Neo-liberalizm döneminde bile böyledir.

Dönelim habere:

Erdoğan’ın derdi, sosyalisti neden gerdi?

Bunun meali şu olabilir:

İdare et abi, AP’de kalalım, yolumuzu bulalım...

Sosyalist abimizi, Türkiye’de şu an 4.000 küsur öğrencinin, 400 küsur gazetecinin hapiste olması bozmuyor.

100 bin kişilik ölümle sonuçlanan olayları başlatanlarla diyalog kurulması da bozmuyor.

İşsizlik, gelir dağılımı eşitsizliği, sömürgeleşme de bozmuyor.

Ammaa:

Erdoğan’a laf geldi mi bozuluyor.

Eski TKP, Yeni TKP, Yeni Eski TKP

Stalinist çizgideki TKP’yi hem takdir ederim, hem de durumlarına gülerim.

Takdir ederim, çünkü cumhuriyet tarihinde onlar kadar çok sayıda ve acımasız kıyım dalgasına uğrayan bir sol fraksiyon yok.

Gülerim, çünkü içlerinde daima köstebek boldur, bir de birbirlerini yerler.

Doğu bloku çöktü. Eski TKP devredışı kaldı. Sonra yeni TKP kuruldu. Bu yeni TKP, İstiklal Caddesi’nde, ailecenek komünist olan Sarıca’ların mülkiyetindeki bir binada ikamet ediyor.

Sonra yine birbirlerini yediler ve yeni eski TKP kuruldu.

Bu konuya farklı tepkiler oldu. Ancak bir tepki var ki evlere şenlik:

“Ancak meseleyi ilginç hale getiren, Gülen Cemaati’nin yayın organı Aksiyon’un 16 Ocak 2012 tarihli sayısında yeni TKP’nin kuruluşunu öven ifadeler kullanması.”

http://www.odatv.com/n.php?n=tkpye-karsi-tkpfg-kuruldu--1802121200

Sonuçta, anti-komünist Soros’çu enternasyonel sermaye, cemaatçi ulusal yeşil sermaye ile işbirliğinde. Ancak, bunun eski SBKP’den para almaktan pek farkı yok. Öpülen hep kitle ama buna aymıyor, kömür çuvalına tav.

Gelelim meselenin özüne:

Cemaatçilik mi, enternasyonalizm mi?

Cemaatçilik enternasyonel takılabilir, çünkü Osmanlı’dan aldığı önesürülen ama aslı öyle olmayan bir ‘fazla gitmeyin üzerlerine’ mentalitesi var.

Enternasyonalizm de cemaatçi olabilir, hem komünizm açısından, hem de tek ülkede sosyalizmi savunan reel sosyalizm açısından.

Ancak bunların işbirliği adamı kıllandırır.

Sağ-sol parti ayrımı muğlaklaşırken, bu türden ‘neo-globalizm – dünya sistemi’ karışması da olabiliyor.

Burada global momenti anımsayalım:

AB’de hem faşist partiler yükselişte, hem de eski komünist partilerin devamı olan partiler. Sistemi merkezleştireceğiz derken, aşırı polarize ettiler, farkında değiller.

ABD’de desen, komünizm yok, sosyalizm yok, sosyal demokrat parti bile yok. 2 parti var, 2’si de uç sağda. Obama ile kız Le Pen arasında fiilen bir ayrım yok.

Zaten uç kutuplaşmanın nedeni bu:

Siyaset meclisten sokağa kaydı, Almanlar’ın deyimiyle aktif politika oldu. Bu sayede Korsan Parti AB’ye girebildi.

Gelecek karmaşa ve kargaşa getirmekte. Kitle, iktidar seçkinleri ve entellektüeller yollarını şaşırmakta. Sürü uçuruma koşmakta.

Eğlenceli değil mi?:

Anarşistlerin yapacağını devletçiler yapıyor.