Niyazi Biggart, Niyazi-Değil Sipahioğlu

Biggart profesyonel bir fotoğrafçıydı.

11 Eylül 2001’i fotoğraflarken öldü.

Felaket objesine bilerek daha yakın durduğu için öldü.

Yani isteyerek öldü veya isteyerek eylediği bir edim kendisinin ölümüne neden oldu.

Olayın 300’ü üzerinde fotoğrafını aldı. Onlar daha sonra sergilendi.

http://en.wikipedia.org/wiki/Bill_Biggart

Olayda ölen tek profesyonel fotoğrafçı oydu, yani Niyazi’liği buradan geliyor, hem de gönüllü Niyazi’liği...

Çektiği fotoğaflardan biri, SİPA’nın 40. yılı için yapılan bir kitaba girdi.

O kitabın sergisi Türkiye İstanbul FKM’de açıldı.

http://www.hurriyet.com.tr/kultur-sanat/haber/24620138.asp

Bendeniz de, Niyazi’nin varlığını orada öğrendim.

Bir de Niyazi-değil olan, o ajansın sahibi Gökşin Sipahioğlu var.

Ancak, kendisinin Niyazi-değil’liği oradan gelmiyor.

Yine, o sergide yer alan bir fotoğraf var, bir başkası çekmiş: Nik Wheeler.

Sipahioğlu, o fotoğraftaki terörist Carlos’u teşhis ediyor ki bu edim, onun ve fotoğrafçının ölümüne neden olabilirdi. Arkadaş, bununla da yetinmiyor, konu hakkında Fransa devletiyle işbirliği yapıyor, yani bir Omo beyazı kuvvet gibi davranıyor (bu bilgi, sergi içindeki metinlerden alıntıdır).

Tuhaf olan şey, o fotoğrafın Carlos aleyhinde delil olarak kullanılması ve dahası, Carlos’un adamı öldürteceğine veya öldüreceğine, üzerine bir de tebrik etmesi.

Carlos neden böyle bir şey yapmış?

Çünkü kendisi, terörden kişisel olarak birkaç 10 milyon dolar kazanan biri: Biraz farklı bir terörist yani.

Çünkü kendisi, medya geştaltının bir terörist olarak kendisi, eylemleri ve global terörizm için kullanılmasını onaylıyor.

Çünkü kendisi, meşhur olmaya bayılıyor.

Peki Sipahioğlu, bunu Arafat için yapsaydı, ya da Che, ya da başka biri için?

Sağ kalır mıydı?

Bence hayır.

Peki, buna ayar mı? Aydı mı? Ayabilir mi? Çok mu cesurdu?

Ayamasa bile, bunu bilmek onun sorumluluğunda idi.

Ve bu adam bugün bile hala fotoğrafçı ahlakı ve onuru için aday gösteriliyor.

Bence yanlış geçersiz ve katl-i vacipmiş kendisinin...

Ey kari, sen ne dersin bu konuda?

Dipnot: Metnin fotosu, Wheeler’ın çektiği ve bir dergiye kapak olan Carlos fotoğrafı.

3B Fotoğraf ve 3B Cisim

3B cisimlerin seri ve pratik üretimine geçildi. Sivri zekalı biri, o niyetle tasarlanmamış bir cisim yazıcıdan (denenmiş) kullanılabilir ve plastik bir tabanca üretip herkesi birbirine kattı.

http://www.amerikaninsesi.com/content/uc-boyutly-yazicidan-silah-uretti/1606683.html

Bu 3 boyutlu cisimler epeyi süredir var.

http://www.arsivfotoritim.com/yazi/cemre-ozkurt-ile-soylesi-bir-karaktere-hayat-vermek/

Ancak, nedense hala ticari ve pratik 3B fotoğraf yok. Holografik demekten özellikle kaçındık.

Holografi de, başka 3B fotoğraflar da, kendi gözlerimizin de 3B görüşü, bir yanılsama yalnızca. Bu çok önemli.

Böylelikle, o yanılsamayı yaratacak olan teknik değiştikçe, farklı 3B görüntüler elde edilebiliyor.

1970’lerde moda olan, sonraları nedense modası geçen, bizim efemeracılık meslek dilinde ‘janjanlı’ dedğimiz, yine nedense en çok Japonlar’ın yaptığı 3B kartpostallar vardı (o zamanlar ‘Japonlar yapıyoo, abi’ idi, şimdi ise ‘Çinliler yapıyoo, abi’).

Bunun 2 versiyonu vardı:

Bir: 3 boyutlu görünen manzara.

İki: Göz kırpan veya soyunan gençkız.

Tüm bu örnekler ticari teknolojinin, parasal gelirle doğru orantılı gitmediğini gösteriyor.

Üstelik diijital kameralar, en son model cep telefonları veya tablet PC’ler tarafından ekarte edildi bile sayılabilir.

Üstelik vatandaş haberciliği, o devasa lensli, gövdesine eziyet makinalar için bir mezartaşı yazdı bile (üstelik o devasa lenslerin kullanıcıya verdiği ağır abi pozu da çok nostaljik ve eski kafalı / zihniyetli bir imaj bir de).

Bir örnek: Dandik bir makinayla yalnızca benim çektiğim, belediyenin sitesinde bile olmayan, bir Kasımpaşa yangını fotosu:

Tabii bu durumun bir de, fatihası çoktan okunmuş, inkitadaki, putlaştırılmış, eleştirisi zinhaar yasak ustalarımızın, milyonlarca karelik arşivleriyle övünüp, bir de herkesin şak şak diye fotoğraf çekiyorluğundan yakınması gibi, hem acı, hemi de tatlı, fotoğrafik bir baharat / çeşni katkısı da var.

Bakın, gördünüz mü?

Fotoğraf tarihine bakarak, aynı an diliminde, 4-5 fotoğraf tarihsel altkültürünün çakıştığını göstermiş de olduk.

Eee, kıssadan hissemiz ne?:

Lütfen, artık yayınlanabilir 3B fotoğraflar bekliyoruz...

Dipnot: Sözün bundan sonraki aşamasında, örneğini yıllar önce ‘Scientific American’ dergisinde gördüğüm, (İngilizce’de nedense ‘frozen light’ / ‘dondurulmuş ışık’ denilen ama hızı sıfıra limitlendiği için, aslında durdurulmuş ışık olan (donmuş şeyler, illa ki durmuş olmaz)) teknolojiyle çekilmiş ve opak cisimlerin ardını gösteren, yani onları saydamlaştıran, fotoğraf teknolojisi var. O nedenle, 60 yıllık ustalarımıza, yaşamlarında kaç tane 3B ve kaç tane durdurulmuş ışıkla fotoğraf çektiklerini, buradan soruyorum şimdiden.

İlgilenenler için, bu konu ile ilgili yakın tarihli bir örnek:

http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=frozen-light