Sonsuz
olmayan tao, tao değildir, doğru.
Ancak,
yaşam sonludur, o da doğru.
Dolayısıyla,
bir insan, bir biyografi, bir yaşam, yaşamının sonlarına doğru, tao’dan çıkıp,
onu kendisi için ve göreli olarak, sonlu kılmış olabilir. Çünkü, yaşam sonludur
ve sonlu bir şey, sonsuz bir şeyin içinde, er veya geç sıfırlanır
(sıfır-değer’e-limit’lenir). Oyundan çıkış, sıfırlanmamak için yani.
Bu, aynı
zamanda taoist bir tez olan / sayılan, Ursula K. Le Guin’in fatal-dişil / matriyarkal faşist ‘daima ev
dönüş’ü ile, benim bir Homo Posterus’un yaşamının sonlarına doğru, insana
geri dönüşü (bakınız ‘Kendi’ öyküm ve ‘Bir Uzaycının Dünya’ya Geri Dönüşünde
Söyledikleri’ felsefi metnim) olan vital-eril
anti-faşist-maço-kılıbık patriyark ‘maalesef eve dönüş’üm, göreli olarak
birbirine tez ve antitezdir.
İşte 2
çin romanı (bilimkurgu ve polisiye), bana bunları yaşattı ve düşündürdü.
Bu
durumda eve dönmek, yoldan çıkmak (terk,
bırakma, ihanet, vd) demek olmakta. Ancak, yoldan çıkmanın, hem semantik, hem
etimolojik, hem de metafor epeyi anlamı var.
Bu,
yazılsın. Nokta. Es.
+
Ek:
Son 22
ayki tüm travmalarım sırasında ve ertesinde, yazmayı bırakıp, geri kalan
yaşamımda kendime yalnızca yaşama hakkı vermem, tam da filen bir yoldan
çıkmadır, yazı-yazma yolundan çıkma
olmakta.
(8 Eylül 2018)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder