Çekildi.
3-4 yıldır ittire kaktıra yaşıyordu. Yaşamasının işlevi kalmadı. Öldü. Oğuz
Atay deyimiyle, sağdan çıkarıldı yani.
1993’te
de Özal, böyle sağdan çıkmıştı. Ailesi hala kuşkulu.
Gelelim habere:
“Iraklı
Kürtler’in Saddam Hüseyin'e karşı mücadelesinin sembol isimlerinden Celal
Talabani hayatını kaybetti. Irak'ın eski cumhurbaşkanı da olan 'Mam Cemal',
tedavi gördüğü Berlin'de öldü.”
2 yıl
önce bana sorulduydu:
‘Ne
zaman?’
Yanıtım
şuydu:
‘Gerekince.’
Gerekti.
Gereken moment şu:
Baba
Barzani, gelecek seçimde aday değil. Kan davalı gibi, 2 oğlu var.
Talabani
vefat etti. Onun da oğulları var veya vardır, olmadı torunu.
Kuşak
devri yani.
Burada
ara parametre, Goran’ın son andaki dönekliği:
Talabani’nin
yanındayken, Barzani’nin yanına geçti, referandumdan hemen önce. Kürtler
dönekliği seviyorlar ve Goran’lılara sufle de gelmiştir tabii.
Görünen
o ki ABD, hala Barzaniler’e oynuyor ama zaman, avcının av olması ve çarşıdaki
pirince giderken, evdeki bulgurdan olması zamanı.
Ara not:
Genel sav, kitlenin hep öl(dürül)düğü ama iktidar seçkinlerinin dokunulmaz
kaldığı yönünde ama mafyadan böyle olmadığını biliyoruz. 1 Ekim 2017 Mandalay Bay
ABD terörü türü olaylar artık hep süreceği için, gelecek kezinde dolar
milyarderlerinin düğününü veya kokain partisini de vurabilir.
Yani bizce
ABD, ne evinde, ne de deplasmanda, bu oyunu oynayamıyor ve kazanamıyor artık.
İslam
Dünyası ise, kubura ve kabire kendini gömdü çoktan.
Mezarlara bir de Talabani’ninki
eklenmiş oldu o
kadar. Mezarsız binlerce ölü var ama…
(3 Ekim 2017)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder